 |
Stefan Hofmann’s werk Wandbaukasten zag ik een paar jaar geleden
in Kunstruimte Kampen.
= Opening van "Camera
Obscura" zaterdag
28 april 2001
= Foto's opbouw week1
= Foto's opbouw week2
= Foto's Camera
Obscura van
Ruud Ploeg
= Film van Camera Obscura, download hier
(2.12mb)
= Recensie van 27-6-01 uit de zwolse courant
Het bestond uit een aantal parallel aan elkaar opgestelde verschuifbare panelen die het publiek in staat stelde talloze variaties te maken, door de wanden ten opzichte van elkaar te verplaatsen. Tezamen vormden de wanden waarop symbolen en emblemata waren aangebracht de sluis om van het ene lokaal in het andere lokaal te komen. Je moest je dus letterlijk een weg door het werk heen banen om aan de achterkant van het werk in de tweede ruimte te kunnen komen.
| Toen Stefan
een jaar geleden contact met mij zocht stuurde hij enkele brochures
over zijn werk erbij op. Wat mij meteen opviel en ook erg bekoorde
is dat zijn werk een veel persoonlijker handschrift heeft gekregen.
Naast de strakke eblematische symbolen is hij zijn persoonlijke manier
van tekenen en schrijven gaan inbrengen in zijn werk dat nog steeds
bestaat uit door schuifwanden steeds veranderbare ruimtes, “decors”.
Vervolgens heb ik hem uitgenodigd voor een gesprek, waarin snel duidelijk
werd dat Stefan Hoffmann een project in Safe zou gaan realiseren.
Pim Trooster (april 2001) |
) |
HOOFDLIJNEN PROJECT
CAMERA OBSCURA in de grillige schuilkelder van Dalfsen. Alles wordt gevangen
in de gebundelde lichtstraal van projectielampen. Een klein figuurtje
draait haast onzichbaar om z'n eigen as. Een infrarooddetector signaleert
menselijke warmte en opeens verschijnt hetzelfde beeld als monumentale
projectiebeeld reusachtig op de muren. Beeldfragmenten weerkaatsen op
beschilderde schotten. Daartussen de silhouetten van het bewegende publiek.
CAMERA OBSCURA geeft geen absoluut en definitief beeld maar visualiseert
een werkproces, voortdurend in beweging en verandering. Centraal staat
een experimentele benadering die momentopnames laat zien in een beeldende
zoektocht. Het publiek speelt hierin een actieve rol. Het kan ingrijpen
door b.v. bewegelijke panelen te verschuiven en daarmee het beeldverhaal
te beďnvloeden. Maar naast een actieve deelname zet de pure aanwezigheid
van de toeschouwer via sensoren (projecterende) onderdelen in beweging.
THEMA'S:
PROJECTIE
CAMERA OBSCURA verandert de schuilkelder in Dalfsen in een mysterieuze
doolhof. Steeds
wisselende verlichtingspatronen laten beeldflitsen opdoemen. De nadrukkelijke
structuur van de bouwdooselementen staat tegenover een beeldverhaal, geschilderd,
geprojecteerd als fluoriserend nabeeld. In het middelpunt de verbeelding
van de mens in verschillende gedaantes als pictogram, als fragiele lijntekening
geconfronteerd mijn zijn angsten en dromen, zoekend, grijpend, tastend
naar het ontastbare.
BEWEGING
Er is geen statisch beeld maar steeds wisselende beeldpatronen die associaties
oproepen. Mechanische beweging (zie schuivende transparantie) wordt in
CAMERA OBSCURA verder ontwikkeld. De beelden komen los van de drager,
zijn alleen nog immateriële verschijningen als schaduwen achterblijvend
op muren en netvliezen
INTERACTIE
Als een reusachtig decor nodigt CAMERA OBSCURA het publiek uit. Niet om
van een afstand mee te kijken, maar om midden in de handeling te stappen,
zelf schaduwen te werpen en sporen achter te laten.
CAMERA OBSCURA geeft geen absoluut en definitief beeld maar visualiseert
een werkproces.
Het valt daarmee buiten het traditionele presentatiekader. De schuilkelder
van Dalfsen wordt niet alleen presentatieruimte maar ook daadwerkelijk
gedurende het hele project experimenteerruimte. Gedurende de lange presentatie
is CAMERA OBSCURA voortdurend in verandering. Opstellingen wijzigen,
beeldverhalen worden toegevoegd. Completes ruimtes verdwijnen om weken
later in een andere gedaante weer op te duiken. Niets is vast. Alles beweegt,
verschuift, overlapt.
CAMERA OBSCURA als zenuwweefsel, cellen die continu nieuwe connecties maken en associaties oproepen.
Stefan Hoffmann (september 2000)